Wzór DOCX · AML · stan prawny na 29 października 2026 r.
Karta klienta AML (KYC) — wzór formularza identyfikacji klienta
Przed nawiązaniem stosunków gospodarczych instytucja obowiązana identyfikuje klienta i beneficjenta rzeczywistego oraz weryfikuje ich tożsamość (art. 34 ust. 1 i art. 39 ust. 1 ustawy AML). Zakres danych wyznacza art. 36, zastosowane środki trzeba udokumentować (art. 34 ust. 3), a dokumentację przechowuje się przez 5 lat od zakończenia stosunków gospodarczych (art. 49 ust. 1).
- Plik DOCX do edycji
- Pola do uzupełnienia podświetlone
- Wskazówki przy trudnych miejscach
- Podstawa prawna z numerami artykułów
Co jest w pliku
- Dane osoby fizycznej i JDG według każdej litery art. 36 ust. 1 pkt 1 (a–f) oraz osoby prawnej i jednostki według pkt 2 (a–e), z tabelą reprezentantów.
- Osobę upoważnioną do działania w imieniu klienta i weryfikację umocowania (art. 34 ust. 2, art. 36 ust. 3).
- Beneficjenta rzeczywistego z wariantami definicji z art. 2 ust. 2 pkt 1: powyżej 25%, kontrola pośrednia, wyższe stanowisko kierownicze, trust, JDG — i tabelę utrudnień (art. 37 ust. 2).
- Sprawdzenie CRBR z obsługą rozbieżności (art. 39 ust. 1a, art. 61a), cel relacji, status PEP i listy sankcyjne.
- Ocenę ryzyka klienta w 7 czynnikach z punktacją 1–3 i decyzję: środki uproszczone, standardowe albo wzmożone.
- Część dla wzmożonych środków (źródło majątku i środków) oraz historię przeglądów i aktualizacji.
Spis rozdziałów
- Część A. Dane sprawy
- Część B. Rodzaj klienta
- Część C. Identyfikacja klienta — osoba fizyczna i JDG (art. 36 ust. 1 pkt 1)
- Część D. Identyfikacja klienta — osoba prawna lub jednostka organizacyjna (art. 36 ust. 1 pkt 2)
- Część E. Osoba upoważniona do działania w imieniu klienta (art. 34 ust. 2, art. 36 ust. 3)
- Część F. Weryfikacja tożsamości (art. 37 ust. 1)
- Część G. Beneficjent rzeczywisty (art. 2 ust. 2 pkt 1, art. 34 ust. 1 pkt 2)
- Część H. Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych (art. 39 ust. 1a, art. 61a)
- Część I. Cel i zamierzony charakter stosunków gospodarczych (art. 34 ust. 1 pkt 3)
- Część J. Eksponowane stanowisko polityczne (art. 46)
- Część K. Listy sankcyjne (art. 117–118 ustawy; ustawa z 13 kwietnia 2022 r.)
- Część L. Ocena ryzyka klienta (art. 33 ust. 2–3)
- Część M. Decyzja
- Część N. Wzmożone środki — informacje dodatkowe (art. 44 ust. 1, art. 46 ust. 2)
- Część O. Monitorowanie i aktualizacja (art. 34 ust. 1 pkt 4, art. 35 ust. 2)
- Część P. Informacja o przetwarzaniu danych (art. 34 ust. 5)
- Załączniki do karty
- Podpisy
Kto potrzebuje tego dokumentu
- Biura rachunkowe i doradcy podatkowi przyjmujący nowych klientów.
- Pośrednicy w obrocie nieruchomościami, kantory, firmy świadczące usługi dla spółek.
- Przedsiębiorcy przyjmujący płatności gotówkowe za towary od równowartości 10 000 euro i handlujący dziełami sztuki.
- Instytucje, które chcą mieć jeden dokument na kontrolę: dane, weryfikację, ocenę ryzyka i historię przeglądów klienta.
Kiedy biuro rachunkowe wypełnia kartę klienta AML i co w niej dokumentuje?
Kartę wypełniasz zawsze, gdy stosujesz środki bezpieczeństwa finansowego, czyli m.in. przy nawiązywaniu stosunków gospodarczych, przy transakcji okazjonalnej o równowartości 15 000 euro lub większej, przy podejrzeniu prania pieniędzy i przy wątpliwościach co do prawdziwości danych klienta (art. 35 ust. 1 ustawy AML). W biurze rachunkowym typowy jest pierwszy przypadek — przyjęcie klienta na stałą obsługę. Weryfikacja tożsamości klienta i beneficjenta następuje przed nawiązaniem stosunków gospodarczych (art. 39 ust. 1).
Karta działa jak formularz identyfikacji klienta i zapis czterech czynności z art. 34 ust. 1: identyfikacji i weryfikacji klienta, ustalenia beneficjenta rzeczywistego (u spółek także struktury własności i kontroli), oceny celu i charakteru relacji oraz bieżącego monitorowania. Przy spółkach zgłaszanych do CRBR — m.in. jawnych, komandytowych, z o.o. i akcyjnych niebędących spółkami publicznymi (art. 58) — pobierasz potwierdzenie rejestracji albo odpis z rejestru (art. 39 ust. 1a). Jednoosobowej działalności i spółki cywilnej nie ma w katalogu art. 58.
Zastosowane środki trzeba udokumentować i umieć wykazać organowi kontroli, że były odpowiednie do poziomu ryzyka (art. 34 ust. 3). Dlatego karta zbiera w jednym miejscu dane, sposób weryfikacji, ocenę ryzyka klienta (art. 33 ust. 2–3) i decyzję o środkach. Uproszczone środki możesz stosować tylko wtedy, gdy ocena potwierdziła niższe ryzyko (art. 42 ust. 1), a wzmożone stosujesz przy wyższym ryzyku i wobec PEP (art. 43 ust. 1, art. 46).
Karta nie jest jednorazowa. Bieżące monitorowanie obejmuje aktualizowanie dokumentów i danych (art. 34 ust. 1 pkt 4 lit. c), a środki stosuje się ponownie m.in. po zmianie danych klienta lub beneficjenta rzeczywistego (art. 35 ust. 2). Częstotliwość przeglądów ustalasz sam — wzór proponuje 24, 12 albo 6 miesięcy zależnie od poziomu ryzyka.
Najczęstsze błędy
- Tylko odpis z CRBR. Odpis z CRBR jest potrzebny, ale nie wystarcza: nie wolno polegać wyłącznie na informacjach z rejestru (art. 37 ust. 3), a rozbieżności trzeba odnotować i wyjaśnić (art. 61a ust. 1).
- Brak danych reprezentanta i pełnomocnika. Przy spółce ustalasz także dane osoby reprezentującej (art. 36 ust. 1 pkt 2 lit. e), a przy pełnomocniku — jego tożsamość i umocowanie (art. 34 ust. 2).
- Karta wypełniona po rozpoczęciu współpracy. Weryfikacja następuje przed nawiązaniem stosunków gospodarczych (art. 39 ust. 1). Wyjątek z art. 39 ust. 2 dotyczy tylko niskiego ryzyka i potrzeby zachowania ciągłości działalności.
- Rodzina PEP jak zwykły klient. Przepisy o PEP stosuje się odpowiednio do członków rodziny i bliskich współpracowników (art. 46 ust. 6), więc także wobec nich potrzebne są wzmożone środki i akceptacja kadry kierowniczej.
- Brak daty następnego przeglądu. Bieżące monitorowanie wymaga aktualizowania danych (art. 34 ust. 1 pkt 4 lit. c). Bez wpisanej daty przeglądu karta szybko się dezaktualizuje.
Fragment wzoru
Tak wygląda treść w pliku — pola do uzupełnienia są podświetlone.
Część E. Osoba upoważniona do działania w imieniu klienta (art. 34 ust. 2, art. 36 ust. 3)
Wskazówka — usuń przed podpisaniem
Wypełnij, gdy za klienta działa pełnomocnik, prokurent albo członek zarządu, który faktycznie kontaktuje się z Instytucją. Ustawa wymaga zidentyfikowania tej osoby, zweryfikowania jej tożsamości i umocowania.
| Dana (przepis) | Wartość |
| lit. a — imię i nazwisko | [imię i nazwisko] |
| lit. b — obywatelstwo | [obywatelstwo] |
| lit. c — PESEL albo data urodzenia (gdy nie nadano PESEL) oraz państwo urodzenia | [dane] |
| lit. d — seria i numer dokumentu tożsamości | [dane] |
| Podstawa umocowania | ☐ pełnomocnictwo z dnia [data] ☐ prokura (KRS) ☐ funkcja w organie (KRS) ☐ inne: [opis] |
| Zakres umocowania zweryfikowano na podstawie | [dokument] |
Jak wdrożyć dokument
- 1.Wypełnij część A i wybierz rodzaj klienta w części B.
- 2.Uzupełnij dane identyfikacyjne i zweryfikuj je na podstawie dokumentu, odpisu z rejestru lub e-identyfikacji.
- 3.Ustal beneficjenta rzeczywistego i porównaj ustalenia z CRBR.
- 4.Odbierz oświadczenie PEP i sprawdź listy sankcyjne.
- 5.Oceń ryzyko w 7 czynnikach i zapisz decyzję o środkach; przy ryzyku wysokim uzyskaj akceptację kadry kierowniczej.
- 6.Wpisz datę następnego przeglądu i przechowuj kartę przez 5 lat od zakończenia współpracy.
Najczęstsze pytania
Jakie dane klienta trzeba zebrać według ustawy AML?
Przy osobie fizycznej: imię i nazwisko, obywatelstwo, PESEL (a gdy go nie nadano — datę urodzenia) i państwo urodzenia, serię i numer dokumentu tożsamości, adres zamieszkania, jeżeli go znasz, a przy JDG także firmę, NIP i adres głównego miejsca działalności (art. 36 ust. 1 pkt 1). Przy spółce: nazwę, formę, adres, NIP oraz imię, nazwisko, PESEL (albo datę urodzenia) i państwo urodzenia osoby reprezentującej (art. 36 ust. 1 pkt 2).
Czy wystarczy wydruk z CRBR, żeby ustalić beneficjenta rzeczywistego?
Nie. Przy spółkach podlegających zgłoszeniu do CRBR trzeba uzyskać potwierdzenie rejestracji albo odpis z rejestru (art. 39 ust. 1a), ale nie wolno polegać wyłącznie na informacjach z CRBR (art. 37 ust. 3). Rozbieżności między CRBR a własnymi ustaleniami trzeba odnotować, wyjaśnić, a po potwierdzeniu zgłosić organowi prowadzącemu rejestr (art. 61a).
Czy można zrobić kopię dowodu osobistego klienta?
Tak. Na potrzeby stosowania środków bezpieczeństwa finansowego instytucja obowiązana może przetwarzać informacje z dokumentów tożsamości klienta i osoby upoważnionej do działania w jego imieniu oraz sporządzać ich kopie (art. 34 ust. 4 ustawy AML). Klienta trzeba wcześniej poinformować o przetwarzaniu danych (art. 34 ust. 5).
Co zrobić, gdy klient odmawia podania danych?
Jeżeli nie można zastosować któregokolwiek środka bezpieczeństwa finansowego, instytucja nie nawiązuje stosunków gospodarczych, nie przeprowadza transakcji, a istniejące stosunki rozwiązuje (art. 41 ust. 1). Trzeba też ocenić, czy sytuacja nie uzasadnia zawiadomienia GIIF (art. 41 ust. 2).
Jak długo przechowywać kartę klienta AML?
Przez 5 lat, licząc od dnia zakończenia stosunków gospodarczych z klientem lub od dnia przeprowadzenia transakcji okazjonalnej (art. 49 ust. 1 ustawy AML). Wyniki analiz transakcji przechowuje się 5 lat od ich przeprowadzenia (art. 49 ust. 2).
